John Baeyens

Grote klasse, die zelfrelativerende post van Michel als reactie op de zo herkenbare onthulling van Bart.
Ik volg Bart slechts sinds ik afgelopen Januari; een vent waar ik van nature respect voor heb.
Maar Barcamp was een keerpunt. 
Ik vond de presentatie van Bart demagogisch, niet zozeer door de inhoud. 
Ik heb niet zoveel a-prioris, ook niet voor een drugsbaron in Rio.  Die mannen onderhouden per slot van rekening een ganse community, bouwen scholen, voetbalvelden en zijn in die zin geen haar slechter dan eender welke Carioca politiechef.  Er is niets verkeerd om de “linked-king” van België te willen worden, een boeiende materie.  Persoonlijk zou ik daar als web-bouwer voorzichtig zijn, de grootste drugsbaronnen snuiven ook ‘t spul niet waar ze rijk mee worden.  Maar soit, daar ging het dus niet over.
Waar ik het dus wel moeilijk mee had is dat de woorden “ethiek” en “transparantie” door de zaal vlogen, hand in hand met de “ik ben de grootste” resultaten.  En als kers op de taart geen vragen wegens geen tijd.
Als je dan een posting doet van de linkback strategie en mensen rond je spontaan dingen naar je doorsturen die niet zo koosjer zijn gaan je wenkbrauwen fronsen. 

Ik wil geen oordeel vellen over het doel, noch de middelen.  Maar ik vind wel dat iedereen moet durven uitkomen voor zijn methodologie.

Ik ben ooit op PhotoBlog letterlijk geroosterd, wekenlang, allover the Internet voor het posten van 1 foto die de mijne niet was.  Voor mij een fait divers. 
Het heeft me een week, en menig telefoontjes van bezorgde leden, gekost om te beseffen dat die gecopieerde foto niet het probleem was.  Waar de mensen het moeilijk mee hadden is dat er op mijn drukbezochte profielpagina “administrator” stond, maanden de indruk wekte door eigen foto’s te posten dat het om eigen werk gaat en dan plots een ander kleur beken door een foto te posten die de mijne niet was.

Ik heb me uiteindelijk publiek moeten verontschuldigen. 

Het probleem met België is dat we geen Nick Dentons noch Jake Dobkins hebben.  Als die gasten in ‘t publiek komen dan kunnen ze incasseren en worden ze door de threads heen gedwongen kleur te bekennen.
België is echter incesteus klein.  Te klein om publiekelijk af te dwingen waar iemand voor staat.