Wie echt wil weten hoe schrijnend de toestand in België en Vlaanderen is moet elke zaterdag Vacature op de keukenweegschaal leggen.
Dit weekend haalden we amper 20 bladzijden (geen pagina’s, wel bladzijden Vacatures). De toestand is zo schrijnend dat de Persgroep zelf een volle spread (lees: 2 bladzijden) diende op te vullen met 3 commerciele Vacatures (terwijl diezelfde Persgroep overal en massse met het mes in het personeelsbestand zit). Conclusie: eigenlijk slechts 18 bladzijden jobs. En daarvan zijn de meeste lopende contracten en eigenlijk meer publiciteit; veel echte jobs steken er achter deze advertenties niet; dat weten de mensen die erop ingaan beter dan wie ook.
Desondanks: een unieke Vacature.
Filiep Michiels kroop in de pen, in een stuk over prostitutie in Dubai, of beter: de hypocrisie rond de prostitutie in Dubai. Filiep kreeg er een beurs van het Pascal Decroos Fonds voor.
Schitterende journalistiek vind ik dat.
Niet zozeer vanwege de prostitutie; die vind je overal. Wel vanwege de gehekelde hypocrisie rond die prostitutie.
Uit het stuk in Vacature “De CIA schat het aantal vrouwen en kinderen dat jaarlijks onder valse voorwendsels naar de Verenigde Arabische Emiraten wordt gelokt op 50.000″.
Mensen vragen me soms “en de prostitutie in Rio”. Ja, er is prostitutie in Rio. Maar prostitutie is legaal in Brazilië. Op zich vind ik dat een goede zaak; prostitutie speelt zich daardoor voor een groot stuk in de termas en duidelijk gecontroleerde etablissementen af. Die Termas worden toch grotendeels (+70%) door lokale mannen gebruikt. De Amerikanen? Die gingen naar Help, een discotheek met een dijk van een reputatie. Eerder dit jaar werd het officieel: Help wordt gesloten; er komt een museum in de plaats. Consequent.
Kinderprostitutie? Ik wil je het zien doen in Rio. Zero tolerantie; zowel bij de bevolking als bij de politie en zeker het hotelpersoneel.
En ja, Rio is sexy, de stranden staan vol van de oestrogeen en de testosteron. Maar wat is daar verkeerd mee?
Dubai is een ander verhaal.
Net voor de crisis begon trok Joi Ito daarheen (ik vraag me af of zijn vrouw Mizuka hem vergezeld naar zijn appartementje aldaar); sindsdien kreeg de man een ware Dubai Bashing over zich heen, lees ook hier.
De analyse van Filiep in het artikel zegt alles:
“Kijk, het is eel eenvoudig: voer hier een alcoholverbod in zoals dat in tal van andere Islamitische landen geldt een zet al die duizenden prostituees het land uit, en minstens de helft van de luxehotels in Dubai mag de boeken sluiten. Waarom is dit woestijnstaatje uitgegroeid tot een dergelijk belangrijk zakencentrum, wat maakt dat hier meer congressen en conferenties plaatsvinden dan in de rest van het Midden oosten samen? Niet de olie of de grondstoffen want die hebben ze quasi niet. Al evenmin het natuurschoon, want op veel zand en de zee na valt hier niets te zien. Wel de overvloedige aanwezigheid van relatief goedkoop congres- en berusfaciliteiten en het giganisch hotelaanbod, waar alles kan en mag wat Allah verboden heeft en waar flink wat zakenlui elders net iets minder vlot toegang toe hebben.
…
Geloof me vrij: dit is een van de meest hypocriete landen ter wereld, en ze geven hier geen donder om de mensenrechten. “
Kijk er de blogs even op na: hier en hier. Blijkbaar vinden mannen een vrouw in Burka neuken het summum.
De kers op de taart is de wijze waarop Filip Michiels de hotelketens en BCD Travel in België op hun inconsistentie wijst.
Zeker de manier waarop Jean François De Mol, marketingdirecteur bij BCD voor voldongen feiten werd gesteld is grootste journalistiek. Het laatste antwoord van Jean François De Mol aan Filip Michiels luidde:
“De feiten ddie u beschrijft zijn uiteraard sluitend. BCD Travel wenst op dit moment niet officieel te reageren, maar onderzoekt de informatie die u ons hebt bezorgd”.
Er valt niet meer te zeggen dat BCD Travel aan georganiseerd sex toerisme doet: sekstrips op kosten van de baas.
Waarom krijgen we niet meer gelijkaardig werk in onze verlepte Belgische pers?
