Vorige week heb ik mateloos genoten van dit interview met William de Vijler op Tijd.tv. Enkele quotes:
- Je ziet dat de crisis in de privesfeer van de gezinnen bestreden worden door een toename van de overheidsschuld. Dat betekent dat we in 2010, 2011 en de volgende jaren een economische beleid gaan hebben van overeidswege dat gekenmerkt zal worden door het op de rem te gaan staan, want we moeten de overheidstekorten koste wat koste opnieuw laten verminderen. Dus aangezien je die problematiek hebt van gezinnen die normaalgezien hun spaarquota zullen willen verhogen om weer een normaal vermogen op te bouwen en dan die overheid, moet je dus stellen dat die groene scheuten op een minder vruchtbare omgeving zullen groeien dan van een klassieke voorgaande recessie. Gezinnen moeten hun eigen balansen in orde krijgen, de overheden hebben een probleem en we krijgen een omgeving met veel meer regelgeving. Als je alles samenvoegt kan het niet anders dat de groei trager zal zijn dan die in het verleden geweest is.
- Let echter op, de wereld is duidelijk geëvolueerd van een wereld waar je klassiek de Westerse wereld had met de Verenigde Staten en ja, Europa holt daar wat achteraan en ja, de Verenigde Staten groeide sterke omdat ze grote lopende tekorten hadden en iedereen was blij die dollars te aanvaarden. We zijn nu echter geëvolueerd naar een soort bipolaire wereld met de Westerse wereld en Azië, maar vergeet niet Brazilië en Latijns Amerika in het algemeen. het is voor mij echter duidelijk dat je geen 1:1 substitutie kan krijgen tussen een trager groeiende Westerse wereld en dan snellere groei in de groeilanden. De sterke economische groei van de groeilanden dit decennium had te maken met opbouw van productiecapaciteit en een sterke stijging van de uitvoer die leidde naar overschotten op de handelsbalans.
Ondertussen waarschuwt Robert Zoellick, voorzitter van de Wereldbank er zeer terecht voor dat deze economische crisis kan uitmonden in een zeer ernstige sociale en humanitaire crisis. Terecht, ik wees hier reeds in een Zuid Afrikaanse context op. Een werkloosheid van 15,2% in België eind 2010, dat is sinds WWI ongezien. Robert Zoellick heeft dan gelijk om op de “X-factor” te wijzen: we weten niet wat er in dergelijke gevallen gaat gebeuren. In Zuid Afrika bedraagt de werkloosheid vandaag 38,3% (ter vergelijking: in Brazilië bedraagt de werkloosheid vandaag 8,9%, ivm de Belgische 11,8% vandaag), wat als die Zuid Afrikaanse werkloosheid naar 50% neigt?
Opvallend is dat Zoellick expliciet Latijns Amerika als een stabiele regio bestempelt, zelfs Mexico, dat in tegenstelling tot Brazilië toch sterk afhankelijk is van export naar de VS:
“Latin America has remained reasonably stable, even if Mexico and Central America are under pressure because they rely a lot on the North American market,” Mr Zoellick added.
