Meer dan 15 jaar geleden was het dat we mekaar nog zagen.  Koen Audenaert, een studiegenoot en boezemvriend.  Ieder onze passie: ik PING internet dozen, Koen balonnen.
Al meer dan 20 jaar is Koen beroepsballonvaarder.  Ondertussen is zijn AB Ballonvaren uitgegroeid tot de referentie in België; met 8 balonnen en een zeppelin.

Afgelopen maandag stegen we mee op; het was een onvergetelijke ervaring.
Foto’s hier.

Aanstekelijk is dat, mensen die van hun passie hun beroep maakten en na 20 jaar nog steeds lichtjes in de ogen hebben wanneer ze opstijgen.

Wat me vooral opviel in het fait-divers van de “Nazi onthaalmooeder” is hoe het fenomeen van verborgen camera’s oprukt.

Je kan natuurlijk argumenteren of een onthaalmoeder een publieke plaats is of niet. De vrouw citeerde letterlijk “dit is mijn keizerrijk” en in zeker zin heeft ze natuurlijk gelijk: die reporter met verborgen camera die zich voordeed als papa met dochtertje kwam in haar privé woonst.

Op zulke momenten vraag ik me af de VRT de laatste tijd niet al te vlotjes met verborgen camera’s omspringt teneinde het publiek brood en spelen te geven.
Mag ik zomaar in elke winkel (toch minder privé dan de living van een onthaalmoeder) binnenwandelen met een verborgen camera en vrolijk filmen? Mag ik op de trein een kaartjesknipper met verborgen camera filmen? Mag ik in een politiekantoor de flikken met verborgen camera filmen? Mag ik op het gemeentehuis een afspraak met de burgemeester maken en onze babbel met verborgen camera filmen?

En wat als er een man binnenkomt die zich voordoet als mijn buur op kantoor? Om te praten over het struk grond dat hij te koop heeft? En ik die binnenlaat in mijn huis en we dan gaan babbelen over de vastgoedmarkt. Wat als blijkt dat die man dan een reporter was; mag die dan doodleuk die avond dat filmpje op TV afspelen?

En wat met telefoongesprekken? Mag ik zomaar een fimpje maken van elke telefoongesprek dat ik op speaker zet? En dan ananiem op Youtube gooien met mijn stem uitgewist en enkel de stem van de andere partij?

Kortom: Zijn die “banana split interviews” met verborgen camera van de VRT überhaupt wel legaal?

In Nederland zijn de artikelen 139f en 139g van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht duidelijk: die verbieden het stiekem fotograferen of filmen van personen die zich in een woning of op een andere niet voor het publiek toegankelijke plaats bevinden alsmede het bezitten of openbaar maken van dergelijke opnames. Deze handelingen vallen onder de misdrijven. Gelukkig maar.
Maar filmde die VRT journalist nu net niet op een plaats niet voor het publiek toegankelijK.

Artikel 441b verbiedt het heimelijk filmen of fotograferen van een persoon die zich op een voor het publiek toegankelijke plaats bevindt, indien dat gebeurt met een daartoe aangebracht technisch hulpmiddel, zoals een verstopte bewakingscamera. Op openbare plaatsen mag men dus wel heimelijk filmen met een losse camera, maar in woningen en privéruimtes mag ook dat niet.
Bij de per 1 januari 2004 in werking getreden Wet heimelijk cameratoezicht is de werking van deze artikelen nog uitgebreid. Zelfs de politie mag niet werken met verborgen camera’s zonder special toestemming.

Is het feit dat de VRT die belangrijke wetten zomaar met de foeten kan treden, met volle medeweten van het politieke establishment niet veel erger dan het fait divers van dat Nazi portret bij een onthaalmoeder die haar job blijkbaar niet slecht deed.
Willen wij allemaal in een samenleving leven waar elk moment een vermomde VRT journalist met verborgen camera bij ons thuis over de dorpel kan komen om de boel eens “te onderzoeken” en “bewijslasten te verzamelen”? Het optreden van de VRT heeft me waarlijk kippevel.

Vandaag publiceerde De Tijd een louterend artikel over de dalende Belgische vastgoedmarkt, dit in schril contrast tot wat de makelaars en ontwikkelaars ons de afgelopen maanden wilden laten geloven.  Kosten nog moiete hebben ze gespaaard om hun wensen bewaarheid te laten worden.  Helaas, de feiten spreken voor zich: promotoren zoals Belim lieten hun prijzen al met meer dan 17% zakken en als je de nuchtere cijfers bekijkt is een verdere correctie van 20% niet ondenkbaar.

Afgelopen mei publiceerde Stadim deze presentatie.
Slide 18 vat de essentie samen.  De afgelopen 25 jaar zijn onze Belgische lonen veel sneller gestegen dan de Consumptieprijzen; dat is niet langer sustainable in deze nieuwe wereldorde.  Wat betreft de woningprijzen: die zijn sinds 1990 veel sneller gaan stijgen dan die snel stijgende lonen, sinds 200 zelfs exponentieel sneller.  Er is dus een dubbele prijsdruk op vastgoed (1) vastgoedprijzen dienen weer in lijn te komen met de lonen (2) onze lonen zullen onder stevige druk komen en onze netto koopkracht zal het komende decennium onder een neerwaartse druk komen te staan.

Wat zegt u? Dat er andere factoren zijn die de vastgoedprijzen beinvloeden dan de loonmassa?
Dat klopt, zie slide 41 in de presentatie van Stadim.  Echter:
1. Inflatie zal stijgen, de rentevoet eveneens en de banken hebben voor enkele decennia hun les geleerd en zullen via hogere spreads “bibbergeld” aanrekenen.
2. De termijnen van woonkredieten zullen er niet langer op worden, integendeel.
3. Over de koopkracht hadden we het reeds: die gaat in neerwaartse lijn.  Niet overtuigd?  Lees John Mauldin er deze week op na.

Kortom, als u ook maar 1 signaal ziet dat zou kunnen wijzen op een opwaartse tendens in Belgisch vastgoed: overtuig me.

Inderdaad, in de Verenigde Staten bodemt de vastgoedcrash stilaan uit; ergens begin 2010 moet daar het ergste voorbij zijn en zitten ze op de bodem in kleermakerszit. Daar zijn we in Europa nog minstens een jaar vandaan; de fundamentals zien er volgens dat stuk van  Mauldin veel, veel belabberder uit dan in de VS.

Dat Opel Antwerpen op de fles gaat, daar twijfelt niemand meer aan.  Inderdaad, weer een golf brugpensioenen, net zoals bij KBC.
Wij gaat al die lasten in Vlaanderen blijven dragen?
Vlaanderen telt 6.161.600 inwoners, 1.100.194 daarvan is ouder dan 65 jaar.  Slechts 3.701.177 bevindt zich in de leeftijdscategorie 20-64 jaar.
- Hoeveel van die 3.701.177 werken?
- Trek daar de ambtenaren en leerkrachten van af met hun 570.000 vakantiedagen

En dan blijf je over met het piepkleine deeltje slaven die de welvaart van 6,2 miljoen Vlamingen moet dragen?
Dat moet toch gekend zijn: het aantal werkende Vlamingen – ambtenaren – leerkrachten?  Iemand een idee?

Vorige week heb ik mateloos genoten van dit interview met William de Vijler op Tijd.tv.  Enkele quotes:

- Je ziet dat de crisis in de privesfeer van de gezinnen bestreden worden door een toename van de overheidsschuld.  Dat betekent dat we in 2010, 2011 en de volgende jaren een economische beleid gaan hebben van overeidswege dat gekenmerkt zal worden door het op de rem te gaan staan, want we moeten de overheidstekorten koste wat koste opnieuw laten verminderen.  Dus aangezien je die problematiek hebt van gezinnen die normaalgezien hun spaarquota zullen willen verhogen om weer een normaal vermogen op te bouwen en dan die overheid, moet je dus stellen dat die groene scheuten op een minder vruchtbare omgeving zullen groeien dan van een klassieke voorgaande recessie.  Gezinnen moeten hun eigen balansen in orde krijgen, de overheden hebben een probleem en we krijgen een omgeving met veel meer regelgeving.  Als je alles samenvoegt kan het niet anders dat de groei trager zal zijn dan die in het verleden geweest is.
- Let echter op, de wereld is duidelijk geëvolueerd van een wereld waar je klassiek de Westerse wereld had met de Verenigde Staten en ja, Europa holt daar wat achteraan en ja, de Verenigde Staten groeide sterke omdat ze grote lopende tekorten hadden en iedereen was blij die dollars te aanvaarden.  We zijn nu echter geëvolueerd naar een soort bipolaire wereld met de Westerse wereld en Azië, maar vergeet niet Brazilië en Latijns Amerika in het algemeen.  het is voor mij echter duidelijk dat je geen 1:1 substitutie kan krijgen tussen een trager groeiende Westerse wereld en dan snellere groei in de groeilanden.  De sterke economische groei van de groeilanden dit decennium had te maken met opbouw van productiecapaciteit en een sterke stijging van de uitvoer die leidde naar overschotten op de handelsbalans.

Ondertussen waarschuwt Robert Zoellick, voorzitter van de Wereldbank er zeer terecht voor dat deze economische crisis kan uitmonden in een zeer ernstige sociale en humanitaire crisis.  Terecht, ik wees hier reeds in een Zuid Afrikaanse context op. Een werkloosheid van 15,2% in België eind 2010, dat is sinds WWI ongezien.   Robert Zoellick heeft dan gelijk om op de “X-factor” te wijzen: we weten niet wat er in dergelijke gevallen gaat gebeuren.    In Zuid Afrika bedraagt de werkloosheid vandaag 38,3% (ter vergelijking: in Brazilië bedraagt de werkloosheid vandaag 8,9%, ivm de Belgische 11,8% vandaag), wat als die Zuid Afrikaanse werkloosheid naar 50% neigt?

Opvallend is dat Zoellick expliciet Latijns Amerika als een stabiele regio bestempelt, zelfs Mexico, dat in tegenstelling tot Brazilië toch sterk afhankelijk is van export naar de VS:

“Latin America has remained reasonably stable, even if Mexico and Central America are under pressure because they rely a lot on the North American market,” Mr Zoellick added.

België telt eind 2008 10.666.866 inwoners.  Binnenkort zijn dat er meer dan 11.000.000.  Van die 10,66 miljoen werkten er eind 2008 5,03 miljoen; dat is een participatiegraad van 47,2%.  Absurd laag uiteraard.
Dus alle politici scanderen vandaag in koort dat we de crisis enkel te lijf kunnen gaan door de participatiegraad te verhogen: we moeten allemaal langer werken.  Prima, een klein kind beseft dat de huidige situatie niet sustainable is.

Alleen vergeten wede kern van de essentie:

(1) België kent vandaag een werkloosheidsgraad van 11,8% op die al lage beroepsbevolking.  Dat cijfer gaat volgens het planbureau stijgen naar 15,2% in 2011, of meer dan 800.000 werklozen.
(2) Erger nog: al kwartalen is onze handelsbalans negatief; we importeren meer dan we exporteren.  Nochtans zouden de nu artificieel lage olieprijzen ons vandaag moeten helpen om een handelsoverschot te boeken, maar neen.  Zowaar mogelijk nog erger os dat voor het eerst sinds 1986 ook het saldo van de lopende verrichti!ngen met het buitenland ook een tekort optekende in 2008.
(3) De begroting ontspoort compleet.  Het tekort zal dit jaar 14,8 miljard euro bedragen, in 2010 zal dit 19,4 miljard zijn of 5,6% van het BNP en in 2011 zal dit verder stijgen tot 6,1% van het BNP.  Op al die accumulerende staatsschuld gaan we tegen dan zware intresten (in 2012, wanneer de economie wereldwijd aantrekt gaan de intresten opnieuw sterk stijgen) betalen.  België zal hier pro-rata dan veel sterke voor opdraaien wegens een intresten sneeuwbaleffect (in 2014 bedraagt ode Belgische schuld 106% van het BNP)!

Als ik (1) en (2) samentel begrijp ik dus niet hoe we durven opperen dat de oplossing voor België ligt in het verhogen van de participatiegraad?  Ik hoor iedereen wauwelen dat mensen kunnen ingezet worden in créches, de sociale sector, etc…  Maar we hebben daar gewoon geen geld voor -zie (3)-; wat nu telt is dat we een handelsoverschot boeken -zie (2)-, dus we moeten ontvetten en terug competitief worden op de internationale markt.
Door innovatief te zijn?  Laat me niet lachen.  Er is geen enkele reden waarom België vandaag nog een innovatieve edge heeft op Europese of wereldwijde schaal.

De participatiegraad kunnen we alleen maar optrekken wanneer we onze economie van zelfmasturbatie stopzetten en terug focus leggen op export en competitiviteit (prijs zal daar onmiskenbaar de belangrijkste rol spelen).
Dat we met zijn allen meer moeten werken, dat klopt.  Maar de politici moeten vooral de nadruk leggen op het feit dat we voor dat meer werk ook (veel) minder zullen verdienen; voor en zeker na belastingen.

~beeld van Herman

Update 28/01:
Ine Dehandschutter was de eerste om heel genuanceerd te wijzen hoe misplaats de media tewerk gaan bij wat een objectieve verslaggeving zou horen te zijn.  Ook Pietel volgde kort met een artikel waarvan de titel alles zegt “Fout.”  Artsen die op televisie uitvoerig verslag uitbrengen van de behandeling van gewonde slachtoffers en daarbij deze laatste met naam en toenaam te grabbel gooien in de media; Hippocrates in the house? Luc kroop ook in  de pen en schreef over het gebruik van de volle naam “Kim De Gelder” in de media.  Absoluut geruststellend was advocaat Van Steenbrugge die absoluut verbouwereerd was over de wijze waarop de media met de “Kim Gelder” case omging.  Toen de man de “lynch cultuur” aan de kaak stelde probeerde Terzake presentatrice Kathleen Cools  nog even platjes met “Maar blijkbaar hebben de mensen die ontlading wel nodig”, maar ze had haar coup niet.  En zoals Luc Schreef: vandaag gaat de zus van Kim De Gelder ter  naar school.  Oneindig veel respect en bewondering heb ik voor dat meisje.

Luc wees op de schare Kim de Gelder Facebook groepen die opduiken; ik frons stevig de wenkbrauwen wanneer ik die massahysterie aanschouw.
Rio de Janeiro staat gekend als een gewelddadige stad.  Ik vind dat die criminaliteit best meevalt; de cijfers van moorden per capita is er niet hooger dan bepaalde Amerikaanse steden.   Echter, wat opvalt is dat dit soort moorden daar absoluut onbekend zijn.  Wanneer iemand moord is de reden absoluut voor de hand liggen: diefstal, afpersing, passionele moord.    En alles is toegelaten: op de top van de heuvel in rubber banden ‘s nachts toorts spelen en dat soort dingen.   Ja, wat “onze Kim” deed is sick, absoluut gortig, etc… etc… En al die psychologen die gaan vissen, al die columns, al die inkt… wat is de zin ervan.    Willen we onzelf niet gewoon geruststellen dat “onze Kim” een zeldzame uitzondering is; iemand die “niet van onze soort is”?     Waren Kim zijn daden minder crimineel geweest wanneer ze er een beweegreden was zoals plat geldbejach?   Is het zo vreeemd dat ik het voorval ziekelijker zou gevonden hebben wanneer het motief voor al dat leed enkele duizenden Euro was geweest.

Maar vooral, wat ik niet uit mijn hoofd krijg: Kim heeft ouders, broers en zussen.  In al die honderden artikels die ondertussen al over de man zijn geschreven heb ik nog geen woord over die mensen hun leed gelezen?  Hebben die niet minstens evenveel recht op medeleven?  Zijn zij niet de ergst getroffen slachtoffers?

Exact een maand geleden was Geert Noels een van de gasten op Phara, samen met Mark Eyskens en Johan Vandelanotte. Het ging onder andere over Fortis, waarin Geert Noels een fervent voorstander was om niet af te wijken van de plannen om BNP Paribas Fortis Bank te laten overnemen. Marc Eyskens wees erop dat er buitenlandse voorbeelden zijn waar men inderdaad banken heeft genationaliseerd, al is het maar tijdelijk. Geert Noels schreef zo’n scenario radicaal af en gaf als voorbeeld in zijn argumentarium de Bank of Scotland waarvan de koers na nationalisatie in mekaar stuikte. Zie onderaan vanaf minutt 3:00

De feiten geven Makc Eyskens nog geen maand later overschot van gelijk. Nadat Washington Citigroup en Bank of America te hulp diende te snellen met andermaal 373 miljoen US$ belastinggeld. Veel wordt er niet over geschreven, doch 16 januari was een dramatische dag. Maar we zijn er nog lang niet. Paulson en de Obama administratie broeden op een “Aggregator Bank” waarin ze illiquide assets willen dumpen.

Stilaan wordt bewezen dat al die plannen om banken garanties te geven, zelf voor al hun liabilities niet werkt. Kijk naar Ierland, de Ierse regering heeft net de derde grootste bank, Anglo Irish Bank genationaliseerd. Er was gewoon geen andere oplossing meer. Mark Eyskens krijgt gelijk: regeringen over gans de wereld gaan over tot volle nationalisatie van banken (de Britse regering nationaliseert Northern Rock en Bradford & Bingley, de Nederlandse regering ABN-AMRO), in Engeland zullen RBS, HBOS, Lloys Banking Group, Barclays en HSBC mogelijks allemaal (tijdelijk) publieke eigendom worden en genationaliseerd worden. RBS is al voor 57% in handen van de Britse regering.

Willem Buiter schreeft dit weekend in de Financial Times een schitterend artikel waarin hij op heldere wijze argumenteert voor een (tijdelijke) volle nationalisatie van alle banken. Buiter legt het heldere wijze uit waarom de huidige strategie, die door Geert Noels ook sterk wordt verdedigd, om gewoon vers goedkoop (gratis zelfs, wanneer nodig) kapitaal in de banken te blijven pompen, tot contraproductieve effecten leidt:

By throwing cheap money with little conditionality at the banks, the Fed and the US Treasury may get bank lending going again. By subsidizing new capital injections, they reward bad porfolio choices by the existing shareholders. By letting the executive leadership and the board stay on, they further increase moral hazard, by rewarding failed managers and boards that have failed in their fiduciary duties. All this strengthens the incentives for future excessive risk taking.