Good with explosives? Here’s your chance: Move to Australia at the Southern end of the Great Barrier Reaf (short drive from beautiful Airlie Beach), 300 days sunshine a year. 7 days working, 7 days off.
And a yearly wage of 1,2 million Aussie dollars (that is USD 1,32 million dollars); that’s without bonus.
Yes, while deflation crashes upon Europe and the US, some countries/sectors still now what wage inflation is…

Here’s the job ad if you are interested.

I was one of the few people to be very hands-off when Obama was elected. The man talks to much, his teeth are too white-polished.
The New York Times published an Essay last week that made me smile…

“The public was desperate for a leader who would speak with confidence, and they were ready to follow wherever the president led.” No, that isn’t an historian explaining the rise and fall of Mussolini. It’s the Emory psychologist Drew Westen, writing wistfully about the leader he wishes Obama would be.

I read her columns daily as from 2003 on, she has 271.000 followers on Twitter, Geert Noels has 8.000 (that matches up to the population delta Belgium/Brazil…).

True, everyone is laughing out loud with Europe this days, even Brazil, watch this clip from 1:15 – 1:45

And this was even before Sarkozy and Merkel pulled out there pathetic “Greece will be OK” act.

You can watch the full interview with Miriam Leitao here:

Miriam is right of course, what the IMF is handing out towards Europe is unseen, quasi unconditionally. Of course Brazilians and Latin Americans in general find it mind blowing the the presidency of the IMF would be in hand of a European, while its the Europeans themselves who are receiving. Could you imagine a Brazilian heading the IMF in the 90s?

I’ll just leave you with today’s article of John Mauldin touching upon the question Could the Eurozone break up?”

As I’ve been pointing out for months now: the certainty that Greece will step out of the Euro currency is a given.

Mateloos heb ik me geërgerd aan de uitspraken van Tobback.

Kunnen we even een compilatie maken van de uitspraken waar Tobback en zijn generatie de laatste 3 decennia voor stonden? “Links” en “sociaal geintegreerd”…? Alsof de ongebreidelde zelfzekerheid van die generatie ergens voor stond.   Hoeveel duizenden pagina’s werd er door Belgisch links niet volgezeverd over de o-zo-fantastische Belgische multiculturele samenleving?  Niet meer dan een voetbalmatch is nodig om te illustreren hoe diep de kloof is; er zijn letterlijk ijzeren hekkens nodig om Belgen (80% van die Turkse vlaggen hebben Belgische nationaliteit en de overige 20% een Belgische verblijfsvergunning) niet tot bloedens toe met hun landgenoten te doen “integreren”.  Laat ons dan nog maar zwijgen over de netto contributie van die Turske vlaggen met Belgische paspoorten aan onze Belgische maatschappij. Als dat soort cijfers publiek zou worden gemaakt, zal het kot echt op stelten staan en kunnen ze in Gent meteen ook enkele bataljons uit Charleroi laten oprukken.
En het Gents aangeschoten links scandeert dan  ”geen probleem, puur te wijten aan 2 harden kernen van Turske supporters die erop uit waren amok te schoppen…”. Yeah… right.

Gelukkig komen jongeren overal op straat in Europa.  En het feit dat ze niet dezelfde zelfzekere dedain vertonen als Louis Tobback zijn generatie is een hopvol teken; misschien zijn de juiste vragen veel belangrijker dan de holle antwoorden.

Hoe wraakroepend is het niet dat Trichet suggereert dat Europa een minister van financiën nodig heeft?  Compleet tegen het verdrag van Maastricht ingaand. Alsof daarmee de gigantische schuldproblemen in Europa opgelost worden… Tobback, gelooft u nu echt dat er ook maar een Belgische jongere is die gelooft dat Hermany Van Rompuy als “president” van de Europese Unie ook maar een streepje verschil maakt? Of dat het zes maanden voorzitterschap van België ook maar iets marginaals aan ons land bijbracht? Wake up, man ! Elke jongere doorprikt die ballon en beseft maar al te goed dat Trichet louter een nieuw postje viseert wanneer zijn mandaat bij het ECB ten einde loopt. In vergelijking daarmee bracht DSK ons tenminste nog entertainment voor ons geld (als er nu ook nog een Paris-Hilton like tape zou opduiken zouden we het IMF misschien nog enkele jaren laten bestaan, met Christine Lagarde wordt dat geen vette…).

Dit fenomeen is wat de jongeren aan de kaak stellen, Louis.  Die vadsige valse egoïstische zelfzekerheid van een generatie die erin geslaagd is Europa tot op het bot te verkloten. En jullie gaan in versneld tempo verder. Hoor u zelf “neen, er zijn geen problemen, het probleem licht bijnde wijfelend jongeren die vragen beginnen te stellen”.  En inderdaad mijnheer Toback: links of rechts het doet er voor deze jongeren geen fluit meer toe.  De suggestie van Guy Verhofstad rond de eurobonds was eind 2010 al even wraakroepend als de suggestie van Trichet vandaag.

Andermaal: waar deze jongeren luidkeels om schreeuwen zijn politici die in de eerste plaats even durven stilstaan en de juiste vragen durven stellen.  Politici die de basis-premises in vraag durven stellen. Want de enige zekerheid die we allemaal hebben is dat jullie het echt definitief verkloot hebben. Een andere zekerheid die we ook hebben is dat we allemaal collectief naar ons pensioen zullen kunnen fluiten; zeker wanneer we allemaal collectief rood gaan stemmen. Want zegt u zelf eens mijnheer Tobback: “sociaaldemocratisch”, waar staat dat voor vandaag?
Bijvboorbeeld: de linkse vakbonden die in Portugal oproepen tot een staking bij TAP, is dat de juiste aanpak?  Iedereen weet toch dat TAP zal verkocht worden volgend jaar (aan de Brazilianen -TAM- en de Duitsers -Lufthansa-.  Is het dan niet beter dat die vakbonden hun leden oproepen om nu keihard te werken, zodat TAP aan de hoogste prijs kan verkocht worden en dat daarmee de schuld van Portugal versneld kan afbetaald worden?
Wat is dan sociaaldemocratisch Louis, de mensen van TAP die tot januari (want dan zal TAP geprivatiseerd worden) als de beesten werken en zo de hoogste prijs voor TAP uit de wacht slepen (TAP is een overheidsbedrijf en de overheid, dat zijn de burgers, hoe socialer kunnen we nog zijn)? Of de links vakbonden die nu gaan staken (waarvoor? hogere lonen?), zo de verkoop van TAP torpederen en daarmee valt weer een asset van de Portugezen weg.
Weet u wat de meest sociaaldemocratische beslissing dan is: staken of niet staken? En zo kunnen we dezer dagen boeken volschrijven, het complexe Europa is vandaag zo vastgelopen dat elke beschouwing vol tegenstrijdigheden zit. Dat toegeven is misschien het begin.
En zo zal het ook geschieden. Noteer het op uw slabbetje Louis: Griekenland zal uit de Euro stappen.  Vandaag staat de politiek met hun zelfzekere leuzen nog (even) op een verhoogje, morgen stellen de Grieken aan masse de juiste vragen en volgen de echte beslissingen.  En zo zal de Europese politiek compleet van hun piedestal vallen.

Mijnheer Tobback, heeft u het stuk van John Mauldin gelezen vandaag?

Hier worden tenminste de juiste observaties gedaan en pertinent vragen gesteld:

Indeed, with short rates still low everywhere, and yield curves positively sloped, we are in the phase of the cycle when banks should be outperforming. The fact that they are not has to be seen as a concern. So does the underperformance come from the fact that the market senses that losses have yet to be booked (Europe?)? Is it a reflection of a lack of demand for loans (US?) or that more losses and write-offs are just around the corner (Japan?)? Is the bank underperformance signaling that we are on the verge of a new banking crisis, most likely linked to the possibility of European debt restructurings? Or perhaps it is linked to the coming end of QE2 and consequential tightening in the liquidity environment (see our Quarterly published earlier today for more on this topic)? “In our view, any of the above could potentially explain the recent bank underperformance. But whatever the reasons may be, it has to be seen as a worrying sign. One of our ‘rules of thumb’ is that if banks do not manage to outperform when yield curves are steep, the market must be worried about the financial sectors’ balance sheets (given that, with a steep yield curve, there are few reasons to worry about the bank’s income statement).”

…

“Debt restructuring looks inevitable. Yet it is also easy to see why it would be a nightmare, particularly if, as Mr Bini Smaghi insists, the ECB would refuse to lend against the debt of defaulting states. In the absence of ECB support, banks would collapse. Governments would surely have to freeze bank accounts and redenominate debt in a new currency. A run from the public and private debts of every other fragile country would ensue. That would drive these countries towards a similar catastrophe. The eurozone would then unravel. The alternative would be a politically explosive operation to recycle fleeing outflows via public sector inflows.

…

“The eurozone confronts a choice between two intolerable options: either default and partial dissolution or open-ended official support. The existence of this choice proves that an enduring union will at the very least need deeper financial integration and greater fiscal support than was originally envisaged. How will the politics of these choices now play out? I truly have no idea. I wonder whether anybody does.”

Mijnheer Tobback, als slimme mannen als John Mauldin letterlijk schrijven dat ze geen idee hebben hoe Europa uit de miserie kan geraken die uw generatie de afgelopen 3 decennia brouwde, hoe verwacht u dan dat jongeren de misplaatste pretentie zouden hebben op straat te komen met de antwoorden?
Wat wraakroepend is dat in deze toestand uw generatie van politici blijft pretenderen dat alles wel OK is en dat met wat schaven links en rechts de boel wel terug op de sporen komt.   Die attitude mijnheer Tobback, die vadsige zelfzekerheid, dat is waar al deze jongeren komaf mee willen maken, wars van links of rechts.

John Mauldin gaat verder:

The political winds in Europe are shifting. The crowd that runs the various member countries today, making decisions, etc., will not long survive the changes. I think there will be new politicians with different mandates as it becomes clear that the costs of the bailout are going to fall on the tax backs of the solvent countries and that austerity is going to mean hellishly bad deflation, high and rising employment, and depression in the indebted countries.

There is $600 trillion in derivatives now loose in the world. Who knows which banks have written them and to whom? Who are the counterparties? We did not fix this with the last political fix. The next crisis has the potential to be just as bad or worse than 2008, which is why I think Europe’s leaders are so dead set on avoiding a day of reckoning. If you look under the hood, as they most assuredly have, it must be frightening. And with pushback from voters?

Contagion, thy name is Europe. And with the US economy slowing down, it might not take much to push us over the edge. We need to pay attention to European politics, which if anything is more arcane than that of the US. Stay tuned.

Niet alleen John Mauldin doet dit, ook Econopolis (Noels is het soort beleidsmensen waar jongeren naar hunkeren…) stelt de juiste vragen: “China doet er alles aan om haar groei in te tomen, wat zal het effect hiervan zijn op de al precaire Europese economie?”

En ondertussen verkloot ook Obama de zaak in de Verenigde Staten (andermaal: links of rechts, het doet er niet toe):
Vandaar allicht dat hij de oorzaken van het slabakken van de Amerikaanse economie buiten de VS legt. ‘De hoge gasprijzen, de gevolgen van de aardbeving in Japan en de Europese schuldencrisis maken het ons lastig. Dat gebeurt van tijd tot tijd. Er zijn altijd hindernissen op weg naar het herstel.’  Obama verdedigde zijn economische politiek van de voorbije jaren door te verwijzen naar het herstel van de Amerikaanse auto-industrie.

Weer diezelfde misselijkmakende valse vadsige zelfzekerheid van een man (Obama) waar links België (de VRT voorop) zo ongenuanceerd over berichtten.
Gelukkig zijn er mensen die de ballon doorprikken.

Update:
Enkele uren na het posten van dit stukje verscheen dit in De Tijd:
Reynders wil ‘taboe op herstructurering Griekse schuld’
De uittredend minister dringt erop aan dat een einde wordt gemaakt aan het verspreiden van ‘geruchten’ over de herstructurering van de schuld, of van geruchten over landen die de eurozone zullen verlaten. Reynders stelde ook dat Griekenland, net als Portugal en Ierland, belangrijke inspanningen zal moet leveren. Maar we moeten de landen niet dwingen tot sociaal onaanvaardbare inspanningen of economisch inefficiënte maatregelen, klinkt het nog.
Om dat risico te vermijden, pleit hij voor de uitgave van ‘echte Europese obligaties’, naar het voorbeeld van de Verenigde Staten. Deze ‘Europese oplossing (…) zou een uniciteit van de eurozone aantonen’.

Man, man, man… Hoe lang gaat de politiek nog blijven aanmodderen op die manier?
De parallel zijn niet uit de lucht gegrepen met de Argentijnse crisis van 1999, ook toen dacht de politiek eerlijke pers, en ontnuchterende zelfkritiek het groot kwaad was. Van hetzelfde laken een broek vandaag in Europa… “Er is niets aan de hand zolang we geloven dat er niets aan de hand is”.
Beeld u in, onnozele politiekers willen niet toe dat de volledig terechte economische analyses van Mauldin en massa’s soortgelijken de massa bereikt. Alsof het die objectieve analyse is die de wortel van alle kwaad is.
Andermaal: mijnheer Tobback, het is deze vadsige zelfzekerheid die de jongeren zo kotsbeu zijn. We leven in 2011, de tijden van self fulfilling prohecies liggen ver achter ons. Uzelf, Obama en zovele anderen van deze laatste generatie demagogen zullen roemloos herinnerd worden als de “laatste dinosauren die dachten dat de zelfzeker naieve antwoorden belangrijker zijn dan de vragen”.

We moeten zelfs niet zo ver kijken: vandaag Maurice Lippens in De Tijd: nog zo’n krokodil van uw generatie.  Ook hij had het allemaal op een rijtje en keek van o-zo-hoog op het plebs neer.
Hadden we in plaats van twee dagen tien dagen gekregen, dan had de toekomst van Fortis er vandaag misschien anders uitgezien’, zegt hij.
Maar tijdgebrek was niet de enige oorzaak van Fortisgate, meent Lippens. ‘Er zat ook een politieke kant aan de val van Fortis. De Nederlandse Bank heeft ons bewust aan het lijntje gehouden en veel tijd doen verliezen. Toenmalig minister van Financiën Wouter Bos en de Nederlandse Bank hebben hoogverraad gepleegd. Eigenlijk is in die periode alleen de Luxemburgse regering correct gebleven.’

Ziet u diezelfde rode draad mijnheer Tobback “Het is de schuld van 5 dagen te weinig tijd.  Het is de schuld van de Nederlanders”.  Zelfkritiek en verantwoordelijkheid: nul komma nul.  Kotsmisselijk worden de jongeren hiervan mijnheer Tobback, kotsmisselijk.

Wat de jongeren wil, dat is eens en voorgoed een streep trekken onder het wangedrag en beleid van die generatie en uit het puin iets nieuws opbouwen.  Moet het zelfs een wereld zijn waar we in de mallemolen van economische groei blijven ronddraaien?  Worden wij, de gewonen mensen, daar echt zoveel beetr van?   Zijn we echt zoveel slechter af in een maatschappij met een groei van 1% per jaar?  Is een Belgische open economie gebaseerd op import-export echt leefbaar op lange termijn?  Zullen wij als jongeren onze kinderen kunnen subsidiëren bij de aankoop van hun huis?  Of gaan de vastgoedprijzen in België tegen dan hun correcttie van +40% doorgemaakt hebben? Want ook hier weten de jongeren maar al te goed dat dit groeipardigma op compleet losse schroeven staat, net zoals Europa en de politiek in het algemeen.  Wat er in de plaats moet komen?  Geen mens die dat weet, het wordt zoeken.  Maar wat we wel allemaal weten: zo kan het niet meer verder en voor uw generatie is het tijd voor pensioen.

“Yes we can !” versus “Can we? Yes.”

Op 24 Augustus ben ik Amerikaanse Treasuries begin shorten.   Al wekenlang zit mijn mailbox vol met debatten of het wel versus niet van zo’n bold move, tegen 95% van de adviezen in, ik denk er anders over: until the fat lady sings; of ze gewoon even haar stem oefent of al aan de zwanezang begon is me nog niet duidelijk.

We hebben allemaal zondag bij de koffie het stuk “Paradise Los: Why Fallen Markets Will never be the same” van Nouriel Roubini & Ian Bremmer gelezen.
Ik ben het volledig eens met de eindconclusie:
“The reopening of the fire hoses of credit and capital that occurred during the bubble years will happen again and intensify the boom-and-bust cycles. Driven by ever-more- desperate policymakers in the U.S., Europe and Japan, these cycles will both shorten and magnify. Political, policy and regulatory uncertainty will increase, and as a result, financial crises will become more frequent and costly, while risk aversion, volatility and uncertainty will rise”

Kijk rondom je en kijk voorbij de huidige drivers van de economische crisis: er zijn nog zovele andere gigantische drivers die de huidige labiele toestande verder gaan doen kantelen; alleen al de impact van demografische verschuivingen.

Een prachtig voorbeeld over de graad van ons kompasloos zeilen is de discussie “deflatie versus inflatie”; kleef eens de muur vol met voorpaginakoppen deflatie… inflatie… van De Tijd de afgelopen 2 jaar…. je kan er een pendule op afregelen… En de dicussie is meer dan ooit kicking & alive.
De hamvraag van de huidige wervelwind is uiteraard: “waar gaat dit eindigen”?  Hoe gaan die immense schulden in de VS en Europa ooit weggeveegd worden?  Kunnen we ze met hyperinflatie wegvegen of gaat de VS defaulten?   De laatste optie zou volgens menig opinie net iets minder pijn doen.  Ik betwijfel het.

En hyperinflatie, wat weten wij Europeanen daar eigenlijk van?
Als ik met Belgen over hyperinflatie spreek dan krijg ik steevast de repliek “dan zitten we goed in vastgoed”.   Not quite…
Dit debat van 45 minuten tussen Michael Hampton Gonzalo Lira is een must om naar te luisteren.  Het debat wijst heel erg terecht op het verschil tussen “run of the mill inflation” en “hyperinflation”.  In tegenstelling tot “run of the mill inflation” gaan bij “hyperinflation” de prijzen van assets (huizen, appartementen) sterk naar beneden (ook in de lokale currency) !

Nu, België is artificeel gestut tegen de klik van inflatie naar hyperinflatie.  Hoge registratietaksen bij vastgoedtransacties, een gigantisch korps ambtenaren, bescherming van de Euro,…
Persoonlijk geloof ik dat we in Europa en zeker België naar een situatie kunnen gaan waar we sterke inflatie kennen terwijl de prijzen van assets naar beneden gaan.  Zonder dat ze het in Zuid Afrika goed beseffen is dit wat daar op dit ogenblik ligt te broeden.

Absoluut een must om de argumenten te beluisteren (en daarmee is mijn beslissing om gestaag US treasuries te shorten bevestigd).
“What happens if there is a run on US Treasuries?” en de nog veel interessantere vraag “where would the money go in such a run?” en “what happens then”.

Het scenario valt samen te vatten in:
Er zit veel te veel geld vandaag in “the bank” (treasuries), Treasury Bonds gingen de laatste maanden hyperbolisch naar boven; wanneer de mensen de bibbers krijgen en massaal hun geld van de bank halen gaan ze dat geld in commodities steken.   Prijzen van voedsel, olie, … boomen en inflatie gaat pieken op korte tijd.

De Tijd verwijst terecht naar de dramatische economische staat van België: het aandeel van de Belgische economie op wereldschaal is nu zelfs lager dan in het rampjaar 1982en de loonhandicap tegenover de buurlanden is nu groter dan toen.  Toen in 1982 werd in Poupehan besloten om de Belgische Frank te devalueren om ons zo uit de crisis te trekken; dat paardemiddel hebben we nu niet meer.

Wie gelooft dat we het ergste achter ons hebben is eraan voor de moeite.  Geert Noels verwijst terecht naar Griekenland vandaag: de situatie is terug naar af, ondanks de 1.000 billion USD die Europa in Griekenland heeft gepompt.

En menig smart brains vreest voor een global trade war; waarachtig een catch 21.

John Mauldin heeft het in zijn nieuwsbrief vandaag uitgebreid over… België. Zijn voorspellingen voor 2012 stemmen tot nadenken.

“The standout surprise candidate for sovereign default by end-2012 is Belgium. Moreover, first glance at the numbers gives no particular reason to expect Belgium to default. Its potential financial problems have been on the radar screen for so long that we have grown used to them, rather like those many parents who fail to recognise the repulsiveness of their offspring. With net government debt of €400bn, it is hardly a huge world borrower in absolute terms. Yet default could occur almost entirely by accident and the ripples be far greater than its size warrants, because of its position as the de facto federal capital of the EU. Belgium’s hastening car crash is not in current bond prices or exchange rates. ”
…
“Turning of the taps. As the third richest region in Europe (after Luxembourg and London) it could in theory exist as a wealthy city-state cum federal capital, but such a dream is a chimera. Derided eurocrats live a life apart. Even Brussels-born residents who benefit from their largesse often complain that the many organisations have created rich ghettos from which they are excluded. That these eurocrats are out of touch has been demonstrated both by pay and expenses enough to make a third world dictator blink, and recent demands for pay rises.
There is a commonsense test to apply to the financial future of Brussels. Most European countries are net recipients of aid from the EU. Of the minority putting money in, Germany dominates. Other small contributors such as Scandinavia or the UK are co-joined triplets with Germany. Forced to slash their own capital, social, and welfare budgets following the financial crash, they will not put more into Brussels. It is a matter of time before each country decides to reduce its net or gross cheques written out to various Brussels organisations; hence the second most important engine of Belgium’s economy (after the wider economy of Flanders) suffers its first ever post-war squeeze. This means it has less largesse to spread around – particularly in Wallonia. Moreover, Brussels is no longer so logical a geographic centre for a federal capital since the EU expanded eastwards. This has not been lost on the Germans (Brussels’ most significant honey provider). Its press and politicians have suggested for example that NATO be moved from a largely neutral country with minimal military capability to one with a little more vim, such as Germany. France would murder to get its hands on more EU institutions. Even the UK, ever-equivocal about what it really wants form the EU, and outside the euro zone, would like a few pointless but foreign funded pork barrels like EURATOM. Such major political changes will take time. Turning off the money spigot is easier and will happen sooner. ”
…
“To repeat, the net €400bn national debt is chicken feed – less than half the loss racked up by America’s AIG in 2007-8. And in wealthier times, the dream then shared by most of its members, of a politically united Europe would have ensured a quick bailout led by Germany. Mrs Merkel has already discovered that small cash subsidies to the profligate, such as Greece, are very expensive electorally. So foot dragging and evasion are sure to be the political order of the day. As the divorce commences, little is gained in double guessing the next phase. Whether Flanders goes alone as a fabulously rich small state or joins up with Holland (now the religious issue is moribund) is a moot point. Equally, whether France chooses to absorb Wallonia into greater France (Sarkozy’s wild card to escape likely electoral defenestration?) or to subsidise Wallonia as a client state again, is also an unknown. On every topic, there is no agreement on how these regions should evolve, nor who is responsible for the debts, further ensuring delay. ”
…
“If markets have re-learned one lesson recently, it is that small events have disproportionate results. Belgium ranks as the world’s 20th economy by size, accounting for 0.8% of world GDP. Greece before the fall was No. 28, with 0.6%; its problems continue to shake markets, both because they were unexpected and because of the risk of a domino effect. So too would be the problem with Belgium. It is yet another reason why government bonds are toxic and why at some stage their yields will blow out, thus capital values fall.
Obviously, not holding Belgian shares on a medium term basis is sensible unless valuation work has fully taken account of these unexpected risks (clients have zero exposure). Once again the euro would fall and the German export machine boom. Equity markets would rattle around for a while but then absorb the key lesson. For Belgium is yet another example, as if one was needed, that the supply of government bonds over coming years will continue to soar to unprecedented levels even. All commodity prices tumble when the supply is perceived as infinite. Meanwhile, equities would benefit. ”

Vandaag in De Tijd dit alarmerend bericht: andermaal niew record faillisementen.

“Het aan­tal fail­lis­se­men­ten in ons land blijft maand na maand pie­ken. Nieu­we cij­fers van het in­for­ma­tie­kan­toor Gray­don leren dat vo­ri­ge maand 825 on­der­ne­min­gen over de kop gin­gen. Daar­mee heb­ben we de slecht­ste mei­maand ooit ach­ter de rug… Met­een is ook voor de vijf­de maand op rij het ‘re­cord van de maand’ ge­bro­ken. In april gin­gen 802 be­drij­ven over de kop. Maart was de slecht­ste maand ooit met 1.​050 fail­lis­se­men­ten. Over de eer­ste vijf maan­den van dit jaar gin­gen in to­taal al 4.​298 be­drij­ven over de kop, 4,37 pro­cent meer dan in de­zelf­de pe­ri­o­de vorig jaar en an­der­maal een ab­so­luut re­cord.
Binnen het Vlaamse geweste staat Oost-Vlaanderen op kop met een stiging van 18,26% in het aantal faillisementen, gevolgd door Limburg met 11,48% en Antwerpen met 4,98%.  In West-Vlaanderen daalde het aantal faillisementen.”

Steven Kaplan deze week (take it for what it is worth):
“The media continue to harp upon the theme of which stocks should be bought now that this or that event has happened, rather than asking whether it is right to buy stocks. Only a few analysts have recommended “using caution”, with almost none actually advocating doing any meaningful selling. This is similar to the mood in the first half of 2008, when almost no one either recognized or wanted to admit that we could have begun a major bear market. We are likely to have a continued increase in the number and severity of negative divergences, so that regardless of whether equities and commodities are moving higher or lower, the internals will mostly continue to deteriorate as they have been doing for several months. Fewer and fewer equity sectors will be moving higher, in a classic narrowing of the rally.  If you know now that you will heavily buy commodity-share and emerging-market equity funds in 2011 and 2012, whenever they have become absurdly oversold and undervalued, and that you will eventually sell these funds roughly two to four years after you purchase them, then you are way ahead of the game. You could end up tripling your money, even after taxes, by making no other trades than buying very low in 2011-2012 and selling very high in 2014-2016. My personal profit from buying in late 2008 and early 2009, and selling in early 2010, far exceeded my total profits from all the trading I had done since I was born. I similarly expect my gains from the next bull market to be enormously higher than my current net worth, as they should be for you also.”

Het meest genoot ik afgelopen week van deze speech/presentatie van Marc Faber op het Ludwig von Mises institute vorige week:

Niet dat ik pessimsitscih ben, integendeel zelfs. Niets zal zijn wat het vroeger was en dat betekent: ongeziene opportuniteiten. Uit de speech van Marc heb ik vooral onthouden:

1: “Nowadays everyone should have at least 50% of its assets outside of the developed world”
2: “But I already saw then in 1973 that Asia had some potential. Of course what has happened in the world over the past 40 years is really mind boggling… When people come to me and say, Marc you have been so lucky to have had the opportunity to have gone to Asia in 1973, I think that today there are far more opportunities today then then at that time.”

Afgelopen woensdag in België geland voor 10 dagen, een bevreemdende ervaring…
Pure chaos op de luchthavens, de kerk en staat op haar kop.

Maar vooral: niets is wat het lijkt, manipulatie en demagogie alom; en de Belgen blijven staan en kijken ernaar.

Nog donderdagavond op Phara: Marc Eyskens die tegen Alexander Decroo brult dat de spreads van de Belgische bonds in spreidstand gaan.  Alexander had geen stof tot reactie in de uitzending, en moest eerst  even Google raadplegen voordat hij een repliek kon geven; te laat.

Maar ondertussen steekt Strafor wel een waarschuwing op en ziet ook Jim Bianco geen uitweg voor Griekenland.

En dan is er nog de muntcrisis wereldwijd; ook Brazilië en Indië vervoegen de VS in de druk op China om de Chinese Yan te laten opwaarderen.